Blog > Komentarze do wpisu
162. KOMUNIKATOR
- Komunikator -
.
Wysłane słowo „kocham”
Wpadło do mojego komunikatora
pochłonięte oczami wyobraźni
znalazło ukryte w duszy łzy
nie budź serca otępiałego od czekania
nie pisz, że kochasz – nie pisz
bo dusza dostaje rozstroju
bo miłości jest we mnie nadmiar
i musze tą miłość gdzieś pilnie umieścić
wtedy jestem w stanie zakochać się
w brązowym fotelu skórzanym
albo w kolanach moich
na których opieram głowę
bo tak blisko są mojego policzki
że czuje jak w nich też płynie miłość
nie mów , ze kochasz ...
bo serce w skurczu bezsilności pozwala
opaść głowie na blat biurka
i trwać w bezruchu
niby we śnie
w nie życiu
niby w nie życiu
w nie zapomnieniu
.
koraline
wtorek, 22 maja 2007, koraline
Fenomen to oryginał, przy którym każde słowo błyskawicznie blednie po czym zapada się pod ziemię, by już nigdy nie zaznać wstydu swojej marności.
Trochę zbladłam, a pod ręką mam łopatkę.
Odpowiedni kierunek.
Pozdrawiam